Sylvia, één van de winnaars Costa Ballena

Een Eagle, buggy 7 en heel veel zon aan de Costa Ballena!

Lieve allemaal!

Het is traditie dat de winnaar of winnares een stukje schrijft over de golfreis, en deze keer is die eer aan mij!

Het is altijd leuk om elkaar op de luchthaven te treffen. Deze keer vertrokken de meesten vanaf Rotterdam. We hadden direct een grote tafel geconfisqueerd en zaten daar al snel met z’n allen aan de thee of koffie. Ik ga vaker mee, maar ook nu waren er weer nieuwe mensen die SingleGolfers via internet hadden gevonden, dus er werd meteen volop kennisgemaakt.

De vlucht verliep lekker soepel en met de opkomende schemering liepen we Sevilla Airport uit, richting de autoverhuur. Wat heerlijk om die Spaanse temperaturen weer te voelen! Het duurde natuurlijk even voordat iedereen op weg was naar Costa Ballena. Gelukkig had ik met Flora een goede navigator als auto-maatje (nogmaals dank!). Zij loodste mij in het donker over twee- en eenbaanswegen naar het nog zonniger zuiden.

In het hotel kwam iedereen binnendruppelen en de meesten schoven meteen aan voor een hapje eten. Andre en Cees, twee nieuwelingen die vanuit Amsterdam vlogen, kwamen als laatsten binnen. Het leukste van het diner is de startlijst voor de volgende dag: dan begint de pret eigenlijk al.

Er was zonnig weer voorspeld, maar dan moet het ook nog maar zo uitpakken. Nou, dat deed het! Het werd een prachtige week met elke dag zon en af en toe een ieniemini wolkje. Dan kan er eigenlijk niets meer stuk, tenzij... je (per ongeluk) iemands bal oppakt!

De baan lag vlak bij het hotel. We hadden kunnen lopen, maar gingen toch met de auto, want als je met je golftas moet sjouwen, ben je al moe voordat je begonnen bent. Hoewel ik een regelmatige SingleGolfers-reiziger ben, is de eerste dag voor mij altijd even opstarten: buggy halen, flightgenoten zoeken, kaart ophalen, en heb ik een muntje nodig voor de driving range? En waar ligt die eigenlijk op dit complex? Bovendien zat ik ook nog in de laatste flight.

We weten allemaal dat je rekening moet houden met de speeltijd en de door-start-tijden, maar die eerste dag ging dat niet heel soepel. Bij de wissel van de eerste naar de tweede negen ontstond een rij buggy’s, en een grote groep Engelse dames begon voor te dringen. René moest direct aan de bak om dit met de marshall op te lossen. We werden omgeleid en speelden een andere lus. Aan het eind van de dag zat iedereen met rode wangetjes op het terras, met een biertje, wijntje of cortadootje.

Flora en ik waren van plan om naar Cádiz te gaan, maar bij nader inzien hadden we toch meer behoefte aan uitslapen, wandelen en een boekje bij het zwembad. Tijdens het diner was het leuk om te horen hoe de anderen hun vrije dag hadden doorgebracht. De één was naar Cádiz geweest, anderen naar Jerez, en diehards die nog een extra rondje hadden gegolft.

Op de vierde dag las René de tussenstand voor. Ik onthield alleen dat Digna en ik heeeeel dicht bij elkaar stonden en dat het gat met koploper Anniek groot was. En laat het toeval nu willen dat Digna en ik de laatste speeldag samen met Gerrit mochten aftrappen in flight 1. Spannend! Voor het eerst die week kreeg ik een beetje competitiegevoel.

Mijn dag begon goed. Ik kreeg buggy nummer 7, de geboortedag van mijn dochter, en 7 is natuurlijk een heel bijzonder en heilig getal (bijgeloof? Mmmm...). Op de driving range ging het lekker en de eerste hole speelde ik in par. Een stemmetje in mijn achterhoofd zei: dit gaat allemaal te goed, wanneer komt de inkakker?

Het was hartstikke fijn om met Digna te spelen. We gingen gelijk op, met dezelfde scores, tot en met hole 8, een par 5. Digna en ik lagen bijna op gelijke hoogte en sloegen richting de green. Digna lag rechts en ik zag mijn bal een beetje naar links de schaduw in gaan. Daar was hij alleen nergens te vinden. Op diezelfde plek was ik al eerder die week een bal kwijtgeraakt, die in het water was gerold. Dus dropte ik een provisionele bal en gingen we verder.

Op de green putte Digna als eerste uit en zag dat er al een balletje in de hole lag. Dat hield ze nog even voor zich, want ze wist niet zeker of het mijn bal was. Toen ook ik had uitgeholed, zei ik: “Allebei 7 slagen.” Digna verraste me met de opmerking dat er al een balletje in de hole lag. Zou dat misschien het mijne kunnen zijn?

Nou... ja dus! Ik had een EAGLE gescoord! Ik was van slag, dolblij en stond te trillen op mijn benen. Zou het dan toch iets met dat cijfer 7 te maken hebben?
En zo eindigde ik tegen alle verwachtingen in als eerste! en Anniek als tweede. 

Ik wil iedereen en René nogmaals bedanken voor deze fijne, gezellige golfweek aan de Costa Ballena. Speciale dank aan nieuwkomer Cees, die zo’n leuke speech had geschreven om René te bedanken.

Tot ziens op een volgende Single Golfers reis❤️

Sylvia